اکبر آزاد :

گيرم كه در باورتان به خاك نشسته‌ام و ساقه‌هاي جوانــــــــــــــــــــــــــــم

از ضربه‌هاي تبرهاتـــــــــــــــــــان زخم‌داراست . با ريشه چه مي‌كنيـد ؟!

گيرم كه بر سر اين بام  بنشســــــــــــــــــته در كمين پرنده‌اي ، پــرواز را

علامت ممنوع مي‌زنيــــــــد ، با جوجه‌هاي نشسته در آشيانه چه مي‌كنيد ؟!

گيرم كه مي‌زنيد ! گيرم كه مي‌بُريد ! گيـــــــــــــــــــــــــــرم كه مي‌‌كشيد !

با رويش ناگزير جوانه چه مي‌كنيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد ؟! 

مارسل آشار:

امید دارویی است که شفا نمی دهد ، اما درد را قابل تحمل می کند .